บุญเปรื่อง

     ศาสตร์ สาด เสียงอ่านนั้น           แนวหมาย

หลายศาสตร์คณะราย                      เร่งรู้

ธรรมศาสตร์ จุฬา กลาย                   เป็นเด่น

ศิลปากรสู้                                      เก่งด้วยศาสตร์-ศิลป์

     แยกหลามเหลือล้ำลึก                 นางนาย

เรียนอย่างทางจดหมาย                    ง่ายแท้

นอนเขียนอ่านตอบกลาย                  บัณฑิต

ปริญญาห้องแถวแค่                         ควักล้วงเงินโปรย

     ดีกรีดอกเต้อร์ช่วย                      ชูงาม

ฉันน่ะ ดร.นาม                                บัตรโก้

นักเรียนนอกไยหยาม                       คนยาก

เดินแทบเหยียบกันโอ้                      โอ่ให้ใครเหมือน

     ศึกษาเลือนเลื่อนชั้น                   แยกไป 

ทบวงมหาวิทยาลัย                          รับปั้น

กระทรวงอย่าสงสัย                          สานเปลี่ยน

ปวงหมู่เอกชนนั้น                            ต่างตั้งตามมา

     คราเอนทรานซ์ไร้ชื่อ                  ติดบอร์ด

ราม-สุโขทัย ยอด                            รับล้น

หาเห็นดั่งใจขอด                             กระปุก

ทุบที่ออมสินพ้น                              บาปได้เรียนกัน

     เพราะบัณฑิตเพิ่มให้                   หลามไหล

มีสอบรับงานไหน                            แห่ห้อม

นับพันหมื่นมืดไป                            เอาเท่า ออกแฮ

เหลือตกงานเดินด้อม                      ดุ่ยให้ดังเห็น

     เรารวมเป็นหนึ่งด้วย                   หงายหงอ

แบแต่มือเพียรขอ                            พี่น้อง

เดินเตะฝุ่นมาออ                             นายหน่าย

น้ำประปารองท้อง                           ทั่วทั้งเมืองเหม็น

กวีสิทธิ์ วิเสโส

จิตรกรรม ศิลปากร ๒๔๙๗